METODA WERONIKI SHERBORNE

Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego , jak ważny jest ruch w życiu każdego człowieka,
w przyrodzie . Bez ruchu nie byłoby życia . Ruch towarzyszy w życiu człowieka od narodzin do śmierci , ujawniając się w różnych formach aktywności . Ruch związany jest z życiem codziennym, zaspakaja nasze potrzeby , pomaga wyrazić emocje. Za pomocą ruchu , człowiek wyraża swoje emocje ,nawiązuje kontakt z otaczającą go rzeczywistością, z drugim człowiekiem. Ruch jest przejawem życia . Aktywność fizyczna jest czynnikiem kształtującym organizm człowieka i jego funkcje. Ruch jest podstawowym i naturalnym środkiem porozumiewania się, wychodzącym
z centrum naszego ciała, do którego w pierwszym rzędzie sięgają dzieci małe i osoby z utrudnioną komunikacją słowną. Podstawą porozumiewania się za pomocą „ języka ruchów” jest świadomość swojego ciała .

Okres przedszkolny jest szczególnie pomyślny dla prawidłowego kształtowania rozwoju motorycznego dziecka. Ponieważ aktywność ruchowa pociąga za sobą doskonalenie czynności
i funkcji poszczególnych narządów, wzmacnia organizm dziecka , kształtuje i usprawnia wszystkie jego układy : głównie ruchowy i nerwowy, dlatego musimy pamiętać , że ruch jest podstawowym bodźcem rozwojowym, spełniającym funkcję stymulującą . Troska o prawidłowy rozwój fizyczny dziecka , o zapewnienie mu możliwości wszechstronnego ruchu , jest działaniem na rzecz szeroko pojętego zdrowia dziecka – zdrowia fizycznego , psychicznego i społecznego .

Metoda wg. Weroniki Serborn jest metodą niewerbalną, poprawia ona komunikację dziecka
z otoczeniem, uaktywniając „ język ciała i ruchu”. Ćwiczenia wskazane przez Weronikę Sherborn można stosować z dzieckiem w każdym przedziale wiekowym. Wykorzystanie tej metody zależy jedynie od naszej inicjatywy i zapotrzebowania. Zaletą tych zajęć jest, to, że nie potrzebujemy żadnych drogich pomocy, a jedynie dużo wolnej przestrzeni, odpowiednie podłoże (np.: koc, materac) i świeże powietrze. Dzięki tym ćwiczeniom, dzieci uczą się poznawać przestrzeń
i zachowywać w niej, czują się swobodnie i nie obawiają się otoczenia. Stają się mniej zahamowane i bardziej otwarte na sytuacje problemowe. Metoda ta pozwala dzieciom poznać swoje ciało i uczy kontrolować jego ruchy, ułatwia też nawiązywanie kontaktów, uczy empatii. Bardzo ważnym walorem metody W. Sherborne jest to, iż w atmosferze radosnej zabawy umożliwia dzieciom zaspokojenie potrzeb psychicznych (bezpieczeństwa), wzrostu i rozwoju, w tym potrzeb  społecznych i poznawczych. Ponadto Ruch Rozwijający pozwala na osiąganie zamierzonych efektów poprze eliminowanie czynników stresujących typu: nakaz, przymus, strach, lęk, obawą.

W metodzie Ruchu Rozwijającego W. Sherborne stosuje się trzy grupy ćwiczeń:

– ćwiczenia z „z” to ćwiczenia ruchowe, w których jeden z partnerów jest bierny, drugi zaś aktywny i opiekuńczy względem niego. W ćwiczeniach tych nie występuje nawiązywanie kontaktu wzrokowego. Ćwiczenia te mają za zadanie budowanie i wzmacnianie wzajemnego zaufania
i zrozumienia przy pełnieniu odmiennych, uzupełniających się ról;

– ćwiczenia „przeciw -to ćwiczenia ruchowe, których celem jest uświadomienie uczestnikom ich własnej siły przy współdziałaniu z partnerem. Te ćwiczenia powinny być pozbawione agresji. Ćwiczenia „przeciwko”, mające charakter zabaw pseudoagresywnych, dają dzieciom możliwość poznania własnych i cudzych sposobów reagowania, możliwości radzenia sobie w sytuacji konfliktu, uświadomienia emocji. Świadomość ta pozwala kontrolować swoje emocje i zachowania;

– ćwiczenia „razem”to takie ćwiczenia ruchowe, które wymagają jednakowego

zaangażowania partnerów. Ćwiczenia te prowadzą do wytworzenia harmonii i równowagi. Udział
w nich wymaga wzajemnego zaufania, zrozumienia, współpracy i równego wkładu wysiłku fizycznego, co jest warunkiem osiągnięcia sukcesu.

W ćwiczeniach tych jest bardzo ważny kontakt wzrokowy między partnerami oraz ćwiczenia o charakterze relaksacyjnym („relaks”).

Ćwicząc z dziećmi wg. tej metody musimy wykazać się opiekuńczością, umiejętnością współdziałania i reagowania na potrzeby i możliwości innych. Musimy kierować się następującymi zasadami: –pamiętaj, że uczestniczenie w zajęciach jest dobrowolne (możesz dziecko zachęcać, dodawać mu odwagi, ale nie zmuszać).

  • nawiąż kontakt z każdym dzieckiem : pamiętaj o utrzymywaniu kontaktu wzrokowego
    w dalszym okresie zajęć , gdy dziecko już zaadaptuje się do udziału w ćwiczeniach
    (w początkowym okresie kontakt wzrokowy może być zbyt trudny dla dziecka )

  • zajęcia powinny być dla dziecka przyjemne i dawać możliwość przeżywania radości
    z aktywności ruchowej , kontaktu z innymi ludźmi , satysfakcji z pokonywania własnych trudności i lęków , z poczucia większej sprawności fizycznej

  • bierz udział we wszystkich ćwiczeniach

  • w czasie zajęć ściśle przestrzegaj praw dziecka do swobodnej własnej decyzji , aby miało poczucie kontroli nad sytuacją i autonomii

  • zauważaj oraz stymuluj aktywność dziecka , daj mu szansę na twórcze działanie

  • miej poczucie humoru

  • nie krytykuj dziecka

  • chwal dziecko nie tyle za efekt , co za jego starania i wysiłek , a także za każde nowe osiągnięcie ,pokonanie lęku , wykonanie nowego ćwiczenia

  • unikaj stwarzania rywalizacji

  • rozszerzaj stopniowo krąg doświadczeń społecznych dziecka

  • stopniowo wprowadzamy najpierw ćwiczenia w parach, później w trójkach, a na końcu
    z większą liczbą osób,

  • większość ćwiczeń szczególnie początkowych prowadź na poziomie podłogi

  • zaczynaj od ćwiczeń prostych stopniowo je utrudniając

  • zmniejszaj udział swojej inicjatywy na rzecz coraz aktywniejszego udziału dziecka
    w kształtowaniu programu

  • proponuj naprzemienne ćwiczenia dynamiczne i relaksacyjne

  • miej zawsze na uwadze samopoczucie dziecka , pytaj je o przyzwolenie na intensyfikowanie jego doznań

  • ucz dzieci zarówno używania siły , jak i zachowania delikatności i opiekuńczości w stosunku do drugiej osoby

  • we wszystkich ćwiczeniach , w których jest to możliwe zadbaj o to , aby dziecko znalazło się także w pozycji dominującej (poprzez zamianę ról )

  • zaplanuj początek zajęć tak , aby zawierał propozycje ćwiczeń – spotkań , dających poczucie bezpieczeństwa , oparcia i bliskiego kontaktu

Oto parę zabaw i ćwiczeń które Państwo możecie przeprowadzić z własnym dzieckiem w zaciszu domowym, bądź gdy do waszej pociechy przyjdą goście:

Ćwiczenia „z” w parach:

Jak bije twoje serce – dziecko w parze z rodzicem . Dziecko kładzie się na plecach , rodzic przykłada ucho do jego serca i słucha bicia . Rytm serca można wyklaskać . Potem zmiana ról .

„Lustro”– rodzice i dzieci siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka- zmiana ról.

„Naleśnik”– dziecko leży na plecach, na podłodze, rodzic „zwija go w naleśnik”, „smaruje dżemem, posypuje cukrem, kroi” – zmiana ról.

„Tunel” – rodzic w klęku podpartym, dziecko przechodzi pod rodzicem.

„Prowadzenie ślepca „– rodzic ma zamknięte oczy, dziecko prowadzi go po sali – zmiana ról.

Krokodyl”– rodzic leży na brzuchu, dziecko kładzie się na niego tak, by brzuchem dotykać pleców rodzica. Rodzic wozi dziecko

 Huśtawka– rodzic chwyta dziecko pod kolanami i podnosi ( dziecko siedzi jak na krzesełku ) . W takiej pozycji huśta je w prawo i w lewo oraz do przodu i do tyłu .

Ćwiczenia „przeciwko” w parach:

 „Kłębek”- dziecko zwija się w kłębek, rodzic próbuje go „rozwinąć” – zmiana ról.

„Spychacz”– dziecko siedzi mocno podparte na podłodze, rodzic próbuje go przesunąć – zmiana ról.

Ćwiczenia „razem” w parach:

Siedząc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, dziecko kładzie się na plecach, rodzic przyciąga go do siebie.

Stojąc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, palce stóp ćwiczących złączone, dziecko odchyla się od rodzica.

Stojąc, rodzic ugina kolana (do przysiadu), dziecko z pomocą staje na udach rodzica, trzymając się mocno za ręce dziecko odchyla się do tyłu.

Dziecko stoi tyłem do rodzica, nie odrywając nóg od podłogi „upada” na ręce rodzica.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *